Bessi

Um helgina var ég á námskeiði að læra að minnka líkurnar á því að deyja á fjöllum um vetur. Það fólst að mestu í því að labba um fjallshlíðar í vondu veðri og er svosum ekki merkilegt nema að því leiti að í byrjun námskeiðsins var verið að fara yfir það hvernig skafrenningur virkaði. Þá sagði leiðbeinandinn; hér er steinn, ef vindurinn blæs úr þessari átt hvar safnast þá snjórinn fyrir. Stelpan sem svaraði, svaraði vitlaust.

Í flugvélinni á leiðinni út las ég í bresku dagblaði hetjusögu af forstjóra Sainsbury’s þar sem sagt var frá því að hann hefði unnið einn dag sem venjulegur starfsmaður. Meira að segja verið eins flíspeysu og venjulegir starfsmenn. Að sjálfsögðu heillaðist maður og því var eitt af því fyrsta sem ég gerði eftir að ég kom að skella mér í Sainsbury’s. Það var fín verslunarferð en þegar ég kom að kassanum var afgreiðslumaðurinn að ræða við hjónin á undan mér um hvað þau hefðu verið gift lengi og benti spekingslega á að þau hefðu verið gift lengur en hann hefði verið til. Þegar svo kom að mér byrjaði hann að hrósa mér fyrir djúsinn sem ég var að kaupa, sagði að hann væri hollur og góður. Síðan vorum við sammála um að tilboðið á lambakjötinu væri gott og loks fór hann spyrja út í það hvernig best væri að komast í doktorsnám við Edinborgarháskóla. Síðastnefnda umræðuefnið varð svo heldur flókið því hann virtist í alvörunni hafa áhuga á þessu. Alltaf er nú gaman í Sainsbury’s.

Í öðrum fréttum er að ég kom hingað með síðustu flugvélinni frá Íslandi til Glasgow um fyrirsjáanlega framtíð (ef frá eru taldar tvær vélar sitthvorum meginn við landsleikinn í vor). Synd.

Ég þarf að taka flug heim sem fer klukkan 9:05 um morgunin frá flugvellinum við Glasgow. Forsendan fyrir því að komast þangað tímanlega er að komast til Glasgow svo ég geti tekið rútu frá Glasgow á flugvöllinn. Fyrsta lestin frá Edinborg til Glasgow fer klukkan 05:55 og kemur 06:49 til Glasgow. Það gæti hafist en væri mjög tæpt.

Þannig að ég er búinn að finna aðra leið. Það er hægt að taka lest sem fer 04:55 frá Edinborg sem fer fram hjá Glasgow í þorp sem heitir Westerton. Þar er svo hægt að skipta og taka lest til baka til Glasgow sem verður komin 06:26. Þannig græði ég 24 mínútur (og ferð um Skotland) á því að fara klukkutíma fyrr af stað. Já, það er gaman af almenningssamgöngum.

Fyrir sex árum þá brann bókasafnið hérna, sér í lagi sá hluti þess sem sneri að mér. Þá töpuðust eins og gefur að skilja fullt af bókum og tímaritum sem ekki er svo auðvelt að endurnýja. Þessar rit eru hins vegar öll enn þá í bókasafnskránni merkt AI LOST.

Tilganginn með því átta ég mig ekki á því það eina sem þetta gerir er að valda fólki vonbrigðum. Því vonbrigðin eru gríðarleg þegar leitarniðurstaðan segir þér að eina eintakið sem bókasafnið á brann fyrir sex árum.

Í dag gerði ég rosalega góð kaup. Í sömu búðinni stóð mér tvennt til boða:

• Ólæstur sími
• Sami ólæsti síminn + frelsis símakort

En svo vildi til að þetta síðarnefnda var 10 pundum ódýrara en hitt þannig að ég skellti mér á það. Alltaf að græða. Þannig að nú á ég nýjan síma og tvö símakort, eins og alvöru leyniþjónustumaður.

Nú á ég forritsstubb sem er í mjög skemmtilegu ástandi. Ef ég keyri hann í klukkutíma þá skilar hann fínni niðurstöðu. Ef ég hins vegar keyri hann í tólf klukkutíma þá springur hann upp í óendanlegt einhvern tíman á tíunda eða ellefta klukkutímanum og skilar þar af leiðandi einhverju rugli.

Eins og gefur að skilja er mjög skemmtilegt og skilvirkt að reyna að finna hvað veldur.

Bretar virðast ekki vera búnir að finna upp uppþvottabursta. Þegar ég kom hingað þá keypti ég tvo í IKEA en þar sem þeir eru nú að syngja sitt síðasta ætlaði ég að kaupa fleiri í Sainsburys áðan. Þar eru hins vegar engir uppþvottaburstar til. Einungis er hægt að fá uppþvotta svampa en það er það sem flestir virðast nota við uppvaskið hérna. (Þess má geta að þrír svona svampar kosta einungis 8 pence sem gera 16 krónur (á nýja genginu). Hef heyrt að það fáist ekki einu sinni eitt bláber fyrir þann pening á Íslandi.)

Hitt er svo hið velþekkta vandamál með ostaskerana en það held ég að sé eitthvað sem bara skandínavar eru búnir að finna upp. Virtist alveg ófáanlegt hérna (ekki einu sinni til í IKEA!) og það var ekki fyrr en eftir mikla leit sem ég fann einn í búð sem svipar til Tiger. Hann er hins vegar algjörlega bitlaus.

Þannig að hér með óska ég eftir uppþvottaburstum og ostaskera í jólagjöf.

Nú hef ég klifið hæsta fjall Bretlands! Það heitir Ben Nevis og er heilir 1344 metar á hæð! Einnig kleif ég fallið Càrn Mòr Dearg og það þýðir að nú er ég búinn með 2 af 284 svokölluðum ‘Munros’ sem eru þau fjöll í Skotlandi sem eru hærri en 3000 fet. Þau eru nefnd eftir manninum Hugh Munro sem var sá fyrsti sem bjó til lista yfir þessi fjöll og einsetti sér að klífa þau öll. Hann dó svo þegar hann átti einungis eina Munro eftir. Það er auðvitað ekki vitund sniðugt.

Annað markvert úr ferðinni er að þarna var Finni sem er sá fyrsti sem ég hef fundið sem getur borið nafnið mitt fram rétt og svo var Þjóðverji sem hafði einu sinni farið í þrjár vikur í sjálfboðavinnu til Seyðisfjarðar til að planta trjám.

Reynir Axelsson sagði okkur einu sinni frá því hvað hugtökin vinstri og hægri eru áhugaverð fyrirbæri. Þau eru merkilegt því að eina leiðin til að skilgreina þau er út frá okkar upplifun á heiminum t.d. að benda á að hjartað er vinstra megin. Í ljósi þess er mjög merkilegt að líkami okkar fatti alltaf að setja hjartað vinstra megin þegar hann er að ’fæðast’.

Þetta á þó ekki við um öll dýr. Ákveðnar tegundir snígla eru t.d. til í tveimur útgáfum; einni venjulegri og einni ‘örv’. Útgáfurnar eru alveg eins, nema bara spegilmynd af hvorri annari. Þær geta samt ekki makast sín á milli. Það sem er enn merkilegra er að stundum eru börn venjulegra snigla, örvsniglar. Þeir sem muna eftir erfðafræðinni úr menntaskóla muna að það bendir til þess að til sé gen sem stjórni því hvaða útgáfa snigillinn verður og arfgerðin ‘örv’ er þá jafnframt víkjandi.

Það er náttúrulega alveg stórmerkilegt. Þess vegna ætlar einn rannsóknarhópurinn hérna að reyna að finna þetta gen og athuga svo hvort það sé líka til staðar í mönnum. Ef svo er, þá gætum við hugsanlega búið til örvfólk!